Naraío Nazóm

O blog da xente de Naraío, estea onde estea...

11.11.05

O TETRIS DO ALÉN



Hai uns días, e por casualidades da vida, lin unhas ordenanzas municipais do concello de San Sebastian de los Reyes sobre enterramentos e quedei perplexo. Pois ben, non basta con pajar a rodaxe do coche, o servizo de recollida de lixo, e outro tipo de impostos e taxas municipais, senón que tamén che joden o carto unha vez mortiño, ¡ai Dios miño!. Ditas ordenanzas fan referenza ao outorgamento dunha licenza temporal de ocupación para nichos por tan só 10 anos, taxas que has de pajare pola devandita ocupación, así como tamén as tarifas por renovar a estancia no nicho.

¡Cajondiola!, segundo datos do INE o ano pasado na provincia da Coruña houbo 11.880 defuncións, e se a todo isto lle engadimos o progresivo avellentamento da poboación o problema da ocupación de nichos agrávase. Este mesmo organismo proxecta que na provincia da Coruña haberá no ano 2017 a friolera de 45.869 maiores de 85 anos. ¿onde imos aloxar estes potenciais defuntiños?, ¿e os mortos de idade inferior?, que tamén hai ben deles. Usando a metodoloxía de cálculo proxectivo que utiliza Obdulia na recollida das mazás, estimamos que no ano 2025 necesitaranse aproximadamente -e no escenario máis optimista- arredor de 55.230 nichos. E todo isto sen contar co fenómeno da inmigración, porque os que veñen de fóra tamén morren, pero ajora, eu penso,......., cos chineses e marroquises que hai, ¿aljién viu enterrar a aljún deles?.....

A solución ao problema témola en Naraio. Neste sentido, adiantamos que non teremos ningún tipo de inconveniente en crear unha comisión científica de asesoramento ás autoridades competentes na materia, para deste xeito poder planificar e implementar o noso Modelo de Reubicación de Defuntiños (MRD) no resto do País.

A solución é unha especie de alejoría do famoso xojo do Tetris pero en vez de baixarmos fichas de proporcións e figuras variadas, baixamos defuntos a través das diferentes ringleiras de nichos.

Consiste basicamente nunha reubicación continua dos mortiños nos nichos, chejando ás veces a ocupar un mesmo nicho tres defuntiños – o máis “fresco” no cadaleito e os outros dous forrando ao cadaleito polos lados, metidos en sacos dos piensos Biona Saprogal.

Se morre outra persoa, o ocupante do cadaleito pasa a morar nun saco Biona ao carón do novo defunto e un dos mortiños xa ubicados anteriormente neste tipo de receptorio pasa a establecerse noutro nicho. A acción continúa de maneira sucesiva, ata chejar ao osario. Tal cual o xojo do Tetris.

Aljún avezado dos números podería dicir que este xeito de realoxar os cadáveres non serve máis que para postergar o ateigamento do cemiterio xa que, a forza de encher os nichos con mortos frescos e resesos, acabaríamos abocados á sobrepoboación. Tardaríamos máis, pero o problema sería o mesmo.

Pero a cousa non funciona así e o sistema é perfecto. A clave é a biodegradabilidade dos restos humanos e a dos sacos nos que están gardados. O trasego dos defuntos dentro dun saco de papel adoita non ser todo o coidadoso que debera e por iso, pouco a pouco, os cránios, as tibias, as costelas, os pelexos momificados e outras miserias de ultratumba vanse machucando ata converterse en pó. Talmente coma se debullásemos maínzo a paus.

Coa implantación deste modelo o aforro de custos por enterramentos e construción de nichos nas nosas parroquias sería significativo. En concreto aforraríase a construción de 36.820 nichos en toda a provincia da Coruña. Supoñendo que o prezo medio do nicho é de 475 ouros, en termos monetarios o aforro acadaría a considerable cifra de 17.489.500 ouros, podendo reorientar estes cartos hacia outro tipo de políticas, como por exemplo cara ás políticas de revitalización e proteción da bosta común galega.

Ademais disto, tamén cómpre ter en conta que o único que se salva ao remate de todo o proceso de realoxamento son os dentes de ouro e mailas próteses. O ouro fundímolo e as próteses vendémolas.

O primeiro paso para a implantación do MRD sería que o goberno autonómico establecese aljún tipo de convenio coa famosa marca de piensos para poder abastecerse de sacos e beneficiarse dalgunha reducción no prezo dos mesmos. Posteriormente a comisión de asesoramento pasará visitar todas aquelas parroquias interesadas na implantación do modelo de xestión de defuntos establecido dende hai xa tempo en Naraio, evaluando previamente a necesidade de nichos e os custos do realoxamento que terá que sufrajar a parroquia en cuestión.